EIBERGEN – Tijdens de dodenherdenking op maandagavond 4 mei heeft zich in Eibergen een bijzonder en historisch moment voorgedaan. Voor het eerst werd er in de gemeente Berkelland een regenboogkrans gelegd. Daarmee kreeg de herdenking zichtbaar ruimte voor verhalen van mensen die tijdens de Tweede Wereldoorlog lange tijd onzichtbaar zijn gebleven.
Gedehumaniseerd
Naast de miljoenen slachtoffers van oorlog en vervolging werden ook homoseksuele mannen en vrouwen, transgender personen en anderen die niet pasten binnen het wereldbeeld van het naziregime uitgesloten, vervolgd en gedehumaniseerd. Hun verhalen werden vaak niet verteld, uit angst, schaamte of omdat openlijk jezelf zijn levensgevaarlijk was. Veel van hen leefden in stilte en namen hun verhaal mee het leven uit, zonder ooit echt gezien of gehoord te zijn. Juist daarom kreeg de regenboogkrans een diepe betekenis. De krans werd namens Achterhoek Pride gelegd door Ienke Spoor Burgers en Jaime Lebbink. “Deze krans staat voor erkenning en herinnering,” aldus Spoor Burgers. “Voor mensen die ook hebben geleefd, ook hebben liefgehad en die net zo goed onderdeel zijn van onze geschiedenis.” Lebbink benadrukte het belang van zichtbaarheid binnen herdenken. “Vrijheid is pas echte vrijheid als iedereen daarin zichtbaar mag zijn. Dat we dit moment hier vandaag meemaken, betekent veel.”
Erkennen
Met de regenboogkrans schrijft Berkelland geschiedenis. Niet alleen door stil te staan bij het verleden, maar ook door te erkennen dat herdenken ruimte moet bieden aan álle verhalen. De herdenking in Eibergen maakte duidelijk dat herinneren niet alleen terugkijken is, maar ook het benoemen van wie te lang buiten beeld is gebleven. De eerste regenboogkrans tijdens de dodenherdenking markeert daarmee een nieuw hoofdstuk in de manier waarop in Berkelland wordt herdacht, met aandacht voor inclusiviteit, erkenning en verbondenheid.
