Eibergen opgeschrikt door reeks mystieke gebeurtenissen

EIBERGEN – De recente zonsverduistering van woensdag 12 augustus, werd door een groot deel van de Eibergenaren wel opgemerkt. Ook de meteorietenregen in de nachten daarna is door vele mensen waargenomen. Toch lijkt er meer aan de hand in het dorp en haar directe omgeving wat niet door iedereen wordt gezien of gevoeld maar wat minstens zo mysterieus is. Zo is er met regelmaat een vreemde witte mist te zien in de drooggevallen sloten en beekdalen in het Slingebos en klinken en onheilspellende geluiden in het gebied tussen de watertoren en de voetbalvelden. Navraag bij omwonenden levert weinig informatie op. “Ik weet van niks en ik wil er ook niks van weten” in combinatie met een haastig dichtgetrokken deur, is een veelzeggende reactie die we meermaals krijgen.
Mensen die wel willen praten, willen liever niet met naam en toenaam in de krant, uit angst om vreemd aangekeken te worden in het dorp. Op de avond van de zonsverduistering treffen we bijvoorbeeld, langs de bosrand van de Woestenes, een eenzame zingende vrouw aan. “Bang? Ik? Welnee, het engste in het bos ben ik meestal zelf. Hahaha. Ik kom hier graag en ben gek op dat mysterieuze van een nachtelijk bos. Mijn voorouders deden dit ook al. Je bent toch niet bang voor spoken?” Aldus een Kitty S. die even later hysterisch lachend weer tussen de bomen verdwijnt.

Uit navraag bij de gemeente blijkt dat zij niet goed raad weten met de situatie en niet van plan zijn om daar meer in te investeren. Opmerkingen als; “de urgentie ontbreekt”, en “dan gaat u toch niet naar het bos” spreken in die zin boekdelen.

Om toch meer helderheid te krijgen over de toch wel prangende vragen die wij op de redactie hebben, kloppen we nog aan bij emeritus predikant E. Struijk. Zij heeft al jarenlang toegang tot de eeuwenoude archieven van de protestantste gemeente in Eibergen en is meer dan bereid om ons mee te nemen naar de gewelven onder de kerk om daar in het haar vertrouwde donker de oude manuscripten te raadplegen. Die werpen meer licht op de gebeurtenissen van de laatste dagen. Daarin wordt gewag gemaakt van “een terugkeer” en “een conflict van eeuwen geleden”, maar het uiteindelijke hoe en wat blijft zelfs voor de ingewijde Struijk in raadselen gehuld.

Wij laten ondertussen niet los en blijven ons best doen om antwoorden te vinden op vragen die leven bij de mensen in het dorp. Zodra wij nieuwe informatie hebben, komen we daar zeker op terug.